نظر معاون سابق صداوسیما درباره نشان دادن ساز بی بدیل دات کام: معاون سابق سازمان صداوسیما می گوید شاید بهتر باشد درباب نمایش ادوات و آلات موسیقی در تلویزیون، تجدیدنظرهایی صورت گیرد. به گزارش بی بدیل دات کام به نقل از ایسنا، گزیده گفت وگوی روزنامه «فرهیختگان» با علی اصغر پورمحمدی رییس شورای انتشار حرفه ای ساترا و معاون سابق سازمان صداوسیما را در ادامه می خوانید: * این که برخی سینماگران و هنرمندان، صداوسیما را دارای صلاحیت نظارت به شبکه خانگی نمی دانند، به نظر من این مساله عمدتاً چالش مدیران و سرمایه گذاران پلت فرم هاست نه هنرمندان! اصحاب هنر همیشه دنبال منطق و اقناع و گفت وگوهای فنی و تخصصی هستند و اصل نظارت و ساماندهی را هم قبول دارند و مهم نیست کدام نهاد بر عملکرد آنها نظارت بکند بلکه مهم این است که کم و کیف نظارت و ممیزی دارای منطق و مطابق با اصول روشن و مشخصی باشند. * بیشتر قریب به اتفاق هنرمندان از ایجاد شکاف و دوقطبی بودن بین سازمان صداوسیما و شبکه نمایش خانگی سودی نمی بردند چون این عزیزان افراد حرفه ای هستند و می دانند که این دو رسانه خاصیت های خاص خودرا دارند و با هر دو همکاری می کنند اما ممکنست کاسبان و سرمایه گذارانی که جدیدالورود حوزه هنر و سینما و سریال سازی شده اند، دنبال ایجاد این دوقطبی باشند و به صورتی از وجود هنرمندان هم بهره برداری کنند؛ چونکه با ایجاد تضاد بین تلویزیون و شبکه نمایش خانگی سود تجاری بیشتری نصیب آنها می شود. * عده ای معتقدند که طبق قانون اساسی فقط رسانه ملی در دسترس همگان قرار دارد و مصداق رسانه فراگیر است که ما هم معتقدیم زمانی فقط صداوسیما مصداق این مساله بود ولی هم اکنون، فضای مجازی، پیامرسان ها و خبرگزاری ها هم این خاصیت ها را دارند و چه بسا فراگیری آنها در بعضی موارد بیشتر است. * شورای محترم نگهبان بعنوان مفسر قانون اساسی، در نظریه تفسیری خود، انتشار و پخش صوت و تصویر بوسیله سیستم های فراگیر را جزء مسئولیت های صداوسیما برشمرده است. رییس محترم قوه قضائیه وقت که هم اکنون ریاست محترم جمهوری هستند طی بخشنامه ای در سال ۹۸ به استناد نظریه شورای نگهبان و مهم تر از آن ابلاغیه شورای عالی فضای مجازی، مسئولیت صدور مجوز و تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی را از تکالیف صداوسیما دانسته اند. مجلس محترم شورای اسلامی بر طبق مصوبه اسفندماه ۹۹ هوشمندانه در قانون بودجه ۱۴۰۰ مسئولیت نظارت بر تولید و انتشار محتوای حرفه ای در فضای مجازی را برعهده سازمان صداوسیما گذاشته است. * هم اکنون استفاده از عنوان «شبکه نمایش خانگی» برای محتوا و سریال هایی که بوسیله پلت فرم های فضای مجازی و وی اودی ها پخش می شوند، بی معناست. حتی آن زمانی که سریال ها روی دی وی دی در سوپر مارکت ها فروخته می شد نیز صداوسیما اعتقاد داشت نمی تواند نسبت به سریال سازی که مدیوم تعریف شده برای تلویزیون است بی تفاوت باشد، چه برسد الان که شبکه نمایش خانگی در هر زمان و هر کجا در دسترس مردم است. بدین سبب این طور نیست که مردم برای دیدن محصول نمایش خانگی یک دستگاه پخش دی وی دی داشته باشند و با خرید آن از بقالی بروند و سریال ببینند. پس بهتر است از این اصطلاح عبور نماییم و بطورمثال بگوییم «شبکه نمایش اینترنتی». * هم اکنون خود وی اودی ها اعلام می کنند فلان قسمت از فلان سریال در طول یک هفته ۳۰ میلیون دقیقه دیده شده است. یعنی اگر سریال ۴۵ دقیقه باشد، حدود ۷۰۰ هزار بار در یک هفته دیده شده و اگر به طور متوسط در هر بازدید ۳ نفر سریال را ببینند، یعنی در یک هفته ۲ میلیون نفر این سریال را دیده اند. اگر دو میلیون بیننده در یک هفته برای یک قسمت سریال فراگیر نیست، پس چیست؟! * تعدادی از محتواهای وی اودی ها فراگیرتر از محتوای برخی شبکه های تلویزیونی است. این محصولات اگر فراگیر نبودند، یقین بدانید هیچ سرمایه گذاری برای تولید سریال ۳۰ یا ۵۰ میلیارد تومان هزینه نمی کرد. بدین سبب ندیدن این واقعیت روشن، منطقی نیست و بهتر است فارغ از نقدهایی که ممکنست بـه قـوانیـن داشتـه باشیـم یا از صـداوسیمـا خـوش مـان بیـایـد یـا خوش مان نیـایـد یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر شبکه نمایش اینترنتی نظارت بکند یا سازمان تنظیم مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر (ساترا)، باید بپذیریم وی اودی ها یا پلت فرم ها، نمایش محتوا در رسانه های فراگیر هستند. * متاسفانه تیترهای زرد و اخبار منتشرشده در کانال ها و فضای مجازی در مورد پایش و ممیزی آثار توسط ساترا دقیق و منصفانه نیست. در همین ماه های گذشته مدام جوسازی مقابل ساترا صورت گرفت که ممیزی ها زیاد و غیرقابل تحمل است ولی من ندیدم موردی را که کارگردان یا تهیه کننده یا رسانه مربوطه نسبت به موارد اصلاحی کارگزار پاسخ فنی و کارشناسی بدهند، بلکه اهتمام شد مساله را یک کلاغ، چهل کلاغ کنند و احیانا با شائبه اهداف تجاری و سیاسی افکار عمومی را منحرف کنند که خوشبختانه مردم باهوش هم در بیشتر موارد متوجه این بازارگرمی شده اند. متاسفانه در این بین ساترا یا کارگزار بعنوان ناظر رسمی ملاحظاتی در اعلام موارد دارند و نمی توانند مثل فلان سلبریتی موضع گیری کنند که البته باید این ضعف جبران شود. * بنده معتقدم سینما و تلویزیون باید به شأن و جایگاه همدیگر بیشتر احترام بگذارند. اگر شبکه های تلویزیونی بخواهند یک فیلم سینمایی برای اکران در سینما تولید کنند، حتما لازم است از سازمان سینمایی مجوز بگیرند؛ چونکه مدیوم سینما متولی دارد. به همین دلیل سریال سازی هم مدیوم تعریف شده برای تلویزیون بوده و چارچوب های شکلی و محتوایی آن به سبب تداوم و تکرار این ساختار متفاوت از سینماست و در کشور ما متولی این مدیوم سازمان صداوسیماست. * وی اودی ها براین باورند که موازین پوشش لباس در سریال سازی باید متفاوت از شبکه های تلویزیونی باشد؛ چونکه معیار آنها پوشش اصطلاحا «کف خیابانی» است. خب این دغدغه قابل توجه است و در پروسه نظارت ساترا به این مهم توجه می شود ولی بدان معنا نیست که کف خیابان موردنظر عزیزان، فقط خیابان های شمال شهر تهران باشد یا کوچه پس کوچه های حلبی آباد و نمایش بدبختی های حاشیه نشینی. * رویکرد صداوسیما درباب محتوای وی اودی ها در مقایسه با شبکه های تلویزیونی متمایز از هم نیست، بلکه در امتداد هم است و هدف اصلی تکمیل پازل محصولات صوتی و تصویری مورد نیاز جامعه و تامین محتوای مناسب برای همه اقشار و همه سلیقه ها و گروههای اجتماعی است. * هر رسانه ای تابع سیاست های خاص خود است و تفاوت در نظارت ها و چارچوب ها یک امر طبیعی و بدیهی است ولی در عین حال رعایت اصول و مقررات و قوانین کشور الزامی است. بطور مثال درباب نمایش ادوات و آلات موسیقی به هر حال ملاحظاتی در شبکه های سراسری تلویزیون وجود دارد که شاید باتوجه به تحولات اجتماعی و افزایش دانش عمومی بهتر است تجدیدنظرهایی صورت بگیرد ولی در فضای پلت فرم ها حساسیت موضوع کم است؛ به شرطی که نهاد ناظر بداند چه موسیقی با چه محتوایی و با چه هدفی در یک رسانه فراگیر تولید و پخش می شود. * اگر قرار باشد رسانه ای بدون توجه به موسیقی مقامی و سنتی و فولکلور مدام در صدد ترویج موسیقی رپ یا موسیقی پاپ باشد یا مفاهیم و مضامین شعر و ترانه موضوعات دم دستی و سبک و برخلاف موازین اخلاقی باشد یا موسیقی ای که مجوز انتشار در کشور را ندارد پخش شود یا رفتارهایی که موجب هنجارشکنی است نمایش داده شود، طبیعی است که ساترا تنظیم گری خواهدنمود. * ساترا، رسانه های پخش اینترنتی و VOD ها را یک فرصت و ظرفیت جدید برای تامین نیازهای مردم و یک پشتیبان برای شبکه های تلویزیونی می داند نه یک تهدید! و اعتقاد دارد قسمتی از محتوای این رسانه ها بطور اختصاصی از همین پلت فرم ها امکان انتشار دارند و امکان پخش از شبکه های ملی را ندارند. * سریال «زخم کاری» به رغم موارد چالش برانگیز به سبب اقتباس از یک اثر داستانی و کارگردانی خوب، چفت و بست مناسبی در میان آثار نمایش داشت و البته ایرادات شکلی و محتوایی هم به آن وارد بود، ولی درمجموع کار مناسبی بود یا سریال «خاتون» در یک ژانر تاریخی و با ایفای نقش یک زن میهن دوست نشانه هایی از یک سریال حرفه ای و خوب را داشت و البته نقدهایی هم به آن وارد بود، ولی آثار نامطلوب زیادی هم توسط پلت فرم ها تولید شده که با وجود سلبریتی محور بودن، هم ازنظر تجاری موفق نبودند و هم مخاطب را راضی نکردند. منبع: بی بدیل دات كام 1400/08/16 13:09:26 5.0 / 5 565 تگهای مطلب: اثر , اینترنت , تلویزیون , تهیه كننده این مطلب بی بدیل را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط راهنمای جامع مهارتهای طلایی نقاشی با مداد، خودکار و قلم مو غروب ابدی استاد بهرام بیضایی در خزان هشتاد و هفت سالگی بازخوانی نقشه راه هوش مصنوعی در قاب اثر ماندگار توبی والش راهنمای انتخاب سرویس های عبور از محدودیت برای استفاده روزمره نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۳