طنزواره ای درباره فرهنگ جولایی برای او که برخی صداهای ممنوعه را مجاز کرد بی بدیل دات کام: محمدباقر رضایی ـ فعال رسانه ای و نویسنده برنامه های ادبیِ رادیو ـ یکی از طنزهای آهنگین خود درباره بزرگان رادیو را به فرهنگ جولایی مختص کرده است. به توصیف نویسنده، فرهنگ جولایی، تهیه کننده باسابقه رادیو، در کارش به جدیت و دقت معروف بود. او در حوزه ساخت آثار مبتکرانه و خارج از روال عادی، نمونه یک رسانه ایِ مولف به شمار می رفت. متن رضایی در توصیف فرهنگ جولایی که در ۱۰ پرده با عنوان «طنزواره ای از ماجراهای مردی که زندگی اش با رادیو عجین بود»، در اختیار ایسنا قرار گرفته، بدین شرح است: پرده اول: آن آقای سالم و صمیمی، آن تهیه کننده قدیمی. آن که قدیمی بود، ولی به روز بود، و خیلی محترم و بی کلک و دوز بود. آدمی بود وقت شناس و دقیق و صاحبِ قلبی مهربان و رقیق. در برنامه سازی ادّعا داشت و هر چه می ساخت به نظرش بها داشت. نامش فرهنگِ جولایی بود و آرمان هایی که داشت، رویایی بود. از همان ابتدا عادت به پویایی داشت و ذهنِ خلّاق و جویایی داشت. رادیو برایش ناموس بود و از فضای مَجازی ناامید بود. قدرتِ از دست رفته ی رادیو را ناعادلانه می دانست و سلطه ی فضای مَجازی را نتیجه ی تصمیم های کاهلانه می دانست. می اظهار داشت: این فضای بی در و پیکر را رقیب خطرناکی برای رادیو کرده اند. و می اظهار داشت: ما یک زمان از طریقِ همین رادیو، باغ سیبِ کرج را از تخریب نجات دادیم. پرده دوم: مردی بود در رادیو حل شده و به استادِ برنامه سازی بَدَل شده. نخستین تهیه کننده ی پس از انقلاب در رادیو بود. او بود که صدای جمشید عدیلی که اظهار داشت: "این صدای راستینِ انقلاب ملت ایران است" را پخش کرد. از صفر آغاز نموده بود و کم کم کارش به رادیوهای پایتخت رسیده بود. برنامه های محبوبی را در تهران و کرج تهیه کنندگی کرد: رادیو جبهه، بامداد جمعه با شما، صدای دریا، یکشنبه های سبز، گلباران، دو نیمه ی سیب، عصرانه، خانه و خانواده، راهِ زندگی، تابستان ۶۹ و دهها برنامه دیگر. نزدِ اهالی رادیو قرب داشت و در این رسانه حالتِ ذوب داشت. سرش در استودیو به کار خودش گرم بود و رفتارش بااینکه جدّی ولی نرم بود. با خیلی از شاعران و نویسندگان رفیق بود و در رفاقت با آنها شفیق بود. در گزینشِ آیتم ها روش دقیقی داشت و در پخشِ موسیقی روشِ تلفیقی داشت. در برنامه سازیِ رادیو ارائه ی طریق می داد و دراین زمینه ها نظریه ی عمیق می داد. برای هیچ برنامه ای لَنگ نمی ماند و با یک تلفن، کلّی شاعر و نویسنده فرا می خواند. با کارهای ابتکاری اش درخشید و به برنامه سازیِ رادیو اعتلا بخشید. یکی از کارهای مهمّش پخشِ موسیقی های ممنوعه بود، که هیچ دلیلی هم برای ممنوعیتِ آنها نبود. مثل صدای محمدِ نوری، که وقتی به همت و جُراتِ او پخش گردید، همه دیدند که چقدر اشتباه بود که پخش نمی شد. محمد سریر، بردیا صادقی، محمد نوری و فرهنگ جولایی/آبان ۷۸ منبع: بی بدیل دات كام 1400/08/21 22:04:44 5.0 / 5 1203 تگهای مطلب: برنامه , تهیه كننده , خانواده , رادیو این مطلب بی بدیل را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط بمب خنده در پذیرایی معرفی ارزان ترین و کاربردی ترین لوازم ضروری برای علاقمندان به پیپ معرفی برندهای مطرح بیسیم قدردانی وزیر بهداشت از کادر سلامت برای نجات جان مجروحان حوادث اخیر نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۳