عنایت بخشی در موزه سینما: تماشاگر نمی توانست روی من مهر بزند موزه سینمای ایران همزمان با سالروز تولد عنایت بخشی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون قسمتی از گفتگوی منتشر نشده از این هنرمند را منتشر نمود. به گزارش بی بدیل دات کام به نقل از روابط عمومی موزه سینما، موزه سینمای ایران همزمان با زادروز عنایت بخشی گفتگویی دیده نشده از این بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون که در سال ۱۳۸۶ ضبط شده است را منتشر نمود. در ابتدای این گفتگو که زنده یاد عزت الله انتظامی نیز حضور داشت، اظهار داشت: برخی بازیگران بودند که روز به روز در کارشان رشد کردند و خوب دیده شدند که یکی از آنها عنایت بخشی بود. ما با این هنرمند در فیلم «ستارخان» ساخته زنده یاد علی حاتمی همکاری کردیم که بازی درخشانی داشت و پس از آن در فیلم «آقای هالو» که بازی ماندگاری را ارائه داد. در تئاتر و تلویزیون بازی های زیادی از او دیدیم. بخشی همچون بازیگرانی است که همیشه به کارش وفادار بوده است. عنایت بخشی در ابتدای صحبت هایش با اشاره به اینکه در یکی از روستاهای طالقان به دنیا آمده است، اظهار داشت: در دوران نوجوانی علاقه به نمایش دادن در من بسیار وجود داشت تا آنجا که یکی از مشتاقان تعزیه بودم. در مدرسه و دبیرستان همکلاسی هایم را دورهم جمع می کردم و نمایش (ابومسلم خراسانی) اجرا می کردیم که اسماعیل خلج و فریدون نوری در دبیرستان جزء بازیگران من برای اجرای نمایش ها بودند. در نوجوانی به کلاس زنده یاد حمید سمندریان رفتم و نخستین بار که روی صحنه حاضر شدم نمایشی از آقای انتظامی بود زمانیکه هنرهای دراماتیک هر چهارشنبه یک تئاتر داشت. من و دولت آبادی زمانی حتی پول چند سیخ جگر را هم نداشتیم وی با اعلان اینکه گروه هنر ملی خانه دومش بوده است، اظهار داشت: در گروه هنر ملی به شکلی برادر کوچک آقای جوانمرد محسوب می شدم و در آن زمان نمایشنامه های زیادی را در تلویزیون و در روی صحنه تئاتر کار کردیم؛ سالهایی که برای سینما و تئاتر کشور زحمت زیادی کشیدیم. یادم می آید در آن سال ها یک جگرکی نزدیک وزارتخانه بود که گاهی دنبه هارا به داخل منقل می انداخت و بوی آن به همه محله میرسید. من و محمود دولت آبادی که عضو گروه هنر ملی بودیم وقتی پول هایمان را روی هم گذاشتیم پول ۵ سیخ جگر نداشتیم اما هیچ چیزی جز هدفمان برایمان مهم نبود و نمی توانست جلوی ما را بگیرد. معتقدم بازیگر دائما باید از آدم های اطرافش ایده بگیرد، اتوبوس و تاکسی سوار شود، به قهوه خانه و جنوب شهر برود آدم ها را ببیند، با آنها هم صحبت شود، مشکلشان را بداند، زندگیشان را تجزیه و تحلیل کند بخشی با اعلان اینکه برای شخصیت هایی که می خواستیم کار نماییم بیوگرافی می نوشتیم، اضافه کرد: بیشتر آدم هایی که هنوز بار هنری کشور را به دوش می کشند کسانی بودند که در گروه هنر ملی حضور داشتند مانند رقیه چهره آزاد، خسرو شکیبایی، محمود دولت آبادی، پرویز فنی زاده، بهرام بیضایی، بهمن مفید، منوچهر انور در آن زمان تنها گروهی که توانست به خارج از کشور برود و تئاتر اجرا کند، گروه هنر ملی بود. بخشی در بخش دیگری از صحبت هایش توضیح داد: با وجود کارگردان هایی مثل مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی بازیگرها متوجه شدند که با آنها می شود کار کرد برای اینکه آنها موقعیت و کارشان با کارگردان هایی که هر ۱۰ روز یک فیلم می ساختند فرق داشت و اغلب بازیگرها دوست داشتند با آنها کار کنند و به این شکل بود که بازیگران تئاتر وارد سینما شدند. بخشی درباره حضورش در فیلم «آقای هالو» ساخته داریوش مهرجویی نیز اظهار داشت: این فیلم داستان جالبی دارد، داریوش مهرجویی با خصوصیات اخلاقی ما آشنا بود. یادم می آید به من گفت فیلمنامه را بخوان، نقش جاهل را برای تو درنظر گرفته ام و من از او پرسیدم این جاهل کلاس چندم است و مهرجویی به من گفت مگر جاهل هم کلاس چندم دارد؟ و من پاسخ دادم بله و مهرجویی گفت برایم جالب است درباره آن به من توضیح بده. درواقع شروع کار من در سینما با فیلم «آقای هالو» بود که نقشی خوبی هم شد و فیلم مورد استقبال زیادی قرار گرفت و همه بازیگران فیلم درخشان بودند. این بازیگر پیشکسوت اظهار نمود: من معتقدم بازیگر دائما باید از آدم های اطرافش ایده بگیرد، اتوبوس و تاکسی سوار شود، به قهوه خانه و جنوب شهر برود آدم ها را ببیند، با آنها هم صحبت شود، مشکلشان را بداند، زندگیشان را تجزیه و تحلیل کند در اینصورت وقتی نقشی را بازی می کند نقش برایش پوست، گوشت واستخوان دارد. بخشی با اعلان اینکه هیچ گاه برای نقش خاصی مونوپل نشده است، اظهار داشت: تماشاگر نمی توانست روی من مهر بزند که فقط نقش خاصی را بازی می کنم برای اینکه نقش هایم کاملا متفاوت بودند. بهرام بیضایی جمله ای درباره من گفته بود که برایم بسیار بهادار است اینکه عنایت بخشی پس از ۲۵ سال در پیله یک موفقیت نپوسیده است و همچنان باطراوت و تازه است. بهترین بازی بازیگرها در فیلم های مسعود کیمیایی وی درباره مسعود کیمیایی نیز اظهار داشت: کیمیایی سینما را با کارگردان به مردم شناساند یعنی زمانی در ایران هیچ کَسی نمی گفت برویم فیلم فلان کارگردان را ببینیم بلکه می گفتند برویم فیلم فردین، ناصر ملک مطیعی، بیک ایمانوردی را ببینیم اما مسعود کیمیایی با ساختن فیلم «قیصر» به مردم یا داد که باید بروند فیلم کارگردان ها را ببینند. از نظر من هنوز هم بازیگرها بهترین بازی هایشان را در فیلم های مسعود کیمیایی ارائه دادند. بخشی در آخر صحبت هایش اشاره کرد: مسئولین کشور باید توجه بیشتری به هنرمندان داشته باشند برای اینکه این قشر زحمتکش هستند، نان مفت نمی خورند. در جامعه هنری هیچ آدمی وجود ندارد که بدون انجام دادن کار پول بگیرد (در همه صنوف) واقعا طبقه زحمت کشی هستند و متاسفانه هیچ گاه به اندازه زحمتی که کشیدند، مزدی دریافت نکردند. این گفتگو که بیش از۵ ساعت با اجرای غلام حیدری و سیمون سیمونیان در سال ۱۳۸۶ ضبط شده است، بخش اصلی آن جهت ثبت در تاریخ در موزه سینمای ایران آرشیو شده است. یادآور می شود، موزه سینمای ایران بعنوان مجموعه ای فرهنگی و تاریخی که روایتگر سیر تاریخ و تحولات سینمای ایران است خودرا موظف می داند نظرات و دیدگاه های سینماگران باتجربه و پیشکسوت را جمع آوری کرده تا نسل های آینده با نگاه و مسیر زندگی و نحوه خلق وشکل گیری آثار هنرمندان و صاحب نظران هنر سینما آشنا گردند. انتشار این مطالب به مفهوم تایید و یا رد نظر اشخاص نیست و فقط جنبه پژوهشی و ضبط تاریخ شفاهی داشته وهدف پرداختن به سرگذشت و تاریخ سینمای ایران است. 1400/01/07 23:50:04 5.0 / 5 567 تگهای مطلب: تلویزیون , داستان , سینما , فرهنگی این مطلب بی بدیل را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط کالبدشکافی طنز سیاه در سینما و ادبیات معاصر چرا تن تن هنوز زنده است؟ غروب ابدی استاد بهرام بیضایی در خزان هشتاد و هفت سالگی چرا بدن ما به خنده های عمیق و طولانی نیاز دارد؟ نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۲