وقتی رسانه های رسمی و مجازی به روان کودکان حمله می کنند بی بدیل دات کام: بدنبال حادثه تروریستی حرم شاهچراغ که منجر به شهادت و زخمی شدن برخی از هموطنانمان شد، پخش گزارشی از حادثه ای دلخراش آنهم در شبکه ای مختص کودکان واکنش هایی را در پی داشت و یکبار دیگر این مساله را بیان کرد که رسانه های رسمی و مجازی تا چه اندازه در پوشش حوادث و تحولات دلخراش باید مراقب کودکان باشند. به گزارش بی بدیل دات کام به نقل از ایسنا، در ماده ۱۹ پیمان نامه حقوق کودک آمده است که «کشورهای عضو کلیه اقدامات قانونی، اجرائی، اجتماعی و آموزشی لازم را به عمل خواهند آورد تا از کودک در مقابل کلیه اشکال خشونت جسمی یا روانی، لطمه یا آزار، بی توجهی یا رفتار توأم با سهل انگاری، سوءرفتار یا بهره کشی، همچون سوءاستفاده جنسی، در حین مراقبت توسط والد (یا والدین)، سرپرست (یا سرپرستان) قانونی یا هر شخص دیگری که عهده دار مراقبت از کودک است، حمایت کنند.» و همین طور در بند ۲ این ماده قانونی گفته شده است که « اقدامات حمایتی باید بر حسب مورد شامل روشهای مؤثر برای ایجاد برنامه های اجتماعی جهت فراهم کردن پشتیبانی لازم از کودک و کسانی که عهده دار مراقبت از کودک هستند و نیز پشتیبانی از دیگر شکلهای پیشگیری و شناسایی، گزارش دهی، ارجاع، تحقیق، درمان و پی گیری موارد سوءرفتار با کودک که قبلاً ذکر شد، و برحسب مورد پشتیبانی از پیگرد قضایی، باشد.» همین طور طبق ماده ۳۲ این پیمان نامه «کشورهای عضو حق کودک را برای برخورداری از حمایت در مقابل بهره کشی اقتصادی و انجام هرگونه کاری که ممکنست زیانبار باشد یا خللی در تحصیل کودک وارد آورد، و یا به سلامتی کودک یا رشد جسمانی، ذهنی، اخلاقی یا اجتماعی او لطمه زد، به رسمیت می شناسند.» این مواد قانونی در حالی مطرح می شود که لطمه های ورود کودکان به موضوعات خشونت آمیز و تاثیر آن بر سلامت روح و روان آنها بر کسی پوشیده نیست، چونکه کودکی یکی از حساس ترین دوره هایی است که جسم و روان افراد درحال شکل گیری و تکامل است و اتفاقات اجتماعی می توانند در روند این شکل گیری موثر باشند؛ با این وجود اما بعد از حادثه تروریستی حرم شاهچراغ که سبب شهادت و مجروحیت برخی از زوار شد، ویدیویی در رسانه های اجتماعی دست به دست شد که با واکنش های گسترده ای از طرف کاربران همراه بود؛ ویدیویی حاوی برنامه ای زنده که از شبکه ای تلویزیونی بصورت مستقیم از بیمارستان محل بستری مصدومان روی آنتن رفت و جزئیاتی از این حادثه را برای کودکان تعریف کرد. این در حالیست که طی ماه های اخیر شاهد انتشار ویدیوها و اخباری از اعتراضات، خشونتها و... در برنامه های تلویزیونی و رسانه های اجتماعی هستیم که تماشای این اخبار توسط کودکان نیز خود محل نقد کارشناسان است. در معرض خشونت قرار دادن کودکان «ممنوع» مونیکا نادی، حقوقدان و فعال حقوق کودک در این زمینه به ایسنا می گوید: از آنجا که بروز خشونت مقابل کودکان و همین طور در معرض خشونت قرار دادن آنها در رشد و تکامل جسمی و روانی کودکان آثار نامطلوب به همراه دارد، «ممنوع» است، چونکه اصول و قواعد بین المللی و قوانین داخلی دولت ها را ملزم به حمایت همه جانبه از کودکان در مقابل خشونت کرده است. وی با استناد به قوانین و مواد قانونی تعریف شده در پیمان نامه حقوق کودک و همین طور سازمان بهداشت جهانی اظهار می کند: سازمان بهداشت جهانی خشونت مقابل کودکان را اینطور تعریف کرده است که «آسیب یا تهدید سلامت جسمانی، روانی، رفاه و آسایش و بهزیستی کودک به دست والدین یا اشخاص دیگر که نسبت به او مسئول هستند.» و پیمان نامه حقوق کودک نیز به عنوان معتبرترین سند بین المللی که ایران نیز آنرا تصویب و اجرائی کرده از کودکان در مقابل خشونت حمایت کرده است که طبق ماده ۱۹ آن اینطور مقرر کرده است که «کشورهای طرف کنوانسیون تمام اقدامات قانونی، اجرائی، اجتماعی و آموزشی را در راستای پشتیبانی از کودک در مقابل تمام اشکال خشونت های جسمی و روحی، لطمه رسانی یا سوءاستفاده، بی توجهی یا سهل انگاری، بدرفتاری یا استثمار، به عمل خواهند آورد.» شاهد خشونت روانی از طرف تعدادی از رسانه ها نسبت به کودکان هستیم این فعال حقوق کودک با اشاره به ماده ۳۲ پیمان نامه حقوق کودک که دولت های عضو را از اقدامات زیان بار برای بهداشت جسمی، روحی، معنوی و اخلاقی بازداشته است، می گوید: در حقیقت طبق اسناد بین المللی بر تامین منافع عالیه کودکان و حمایت همه جانبه از کودکان در مقابل خشونت تاکید گردیده است و این درحالیست که در وضعیت فعلی شاهد رفتارهای خشونت آمیز با کودکان هستیم، این رفتارهای خشونت آمیز با کودکان در فضای مدارس و خیابان ها به جسم و روان کودکان لطمه وارد میکند و در وضعیت فعلی حتی شاهد خشونت روانی از طرف تعدادی از رسانه ها نسبت به کودکان هستیم. باید حامی حقوق کودکان باشیم نادی با انتقاد از پخش اخبار حاوی مطالب خشونت بار برای کودکان یادآور می شود: شبکه پویا به عنوان شبکه ویژه کودکان باید مهم ترین حامی حقوق کودک باشد و اقدامات شان باید در قالب تامین منفعت کودکان صورت گیرد، اما متاسفانه شاهد اعمال خشونت توسط این شبکه در پخش و انتشار اخبار خشونت آمیز حمله به حرم شاهچراغ و کشته شدن افراد در میانه پخش برنامه کودک بودیم. هرچند در طول این مدت علاوه بر این شبکه شاهد پخش اخبار گوناگون در رسانه های اجتماعی و تماشای آنها توسط کودکمان هستیم، بطور قطع این مبادرت به منزله عملی زیان بار برای روان کودکان است و کودکان را در معرض لطمه هایی قرار می دهد که نه فقط احساس امنیت فعلی شان را مختل می کند و سبب ایجاد ترس و وحشت در آنها می شود، بلکه در بلندمدت تاثیرات منفی در رشد روانی آنها می گذارد، بدین سبب این عمل، خشونت آمیز و مردود است و باتوجه به تعاریف قانونی مندرج در قانون پشتیبانی از کودکان و نوجوانان می تواند از مصادیق کودک آزاری و قابل پیگرد قضایی باشد. از مسیر درست کودکان را در معرض اخبار قرار دهید این حقوقدان تصریح می کند: بدین سبب برای کاهش بار خشونت آمیز اتفاقات فعلی برای کودکان ضمن احترام به کرامت انسانی کودکان و پذیرش حق اعمال نظر و عقیده و مشارکت آنها در امور اجتماعی باید کودکان را از حقوق قانونی خویش باخبر کرد و از آنها خواست که هر گونه اعمال خشونت و نقض حقوق خودرا گزارش دهند و آنها را از مسیرهای درست در معرض اخبار قرار داد. وی با تأکید بر این که صیانت از کودکان در مقابل خشونت وظیفه تمام افراد جامعه است، می افزاید: خانواده، مدارس، دولت، افراد جامعه، مراجع قضایی و رسانه ها همگی موظف می باشند که در امتداد تحقق حقوق کودکان نقض حقوق قانونی شان را پیگیری کنند. اخبار به بدترین شکل در رسانه ها به کودکان نمایش داده می شود الهه خوشنویس، روانشناس و فعال حقوق کودک نیز در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به این که هم اکنون اخبار مختلف به بدترین شکل در رسانه ها به کودکان نمایش داده می شود و حتی در صدا و سیما به نظر هیچ تفکری پشت رفتار رسانه ملی دیده نمی گردد، می گوید: کشور ما پیمان نامه حقوق کودک را امضاء کرده و این پیمان نامه بعد از تصویب در مجلس در حکم قانون است و لازم الاجراست اما مواد آن نادیده گرفته می شود. خوشنویس ادامه می دهد: در ماده ۳ از بخش اول پیمان نامه حقوق کودک به صراحت مطرح گردیده است که در کلیه اقدامات مربوط به کودکان که توسط افراد یا مؤسسات رفاه اجتماعی دولتی یا خصوصی، دادگاه ها، مقامات اجرائی یا نهادهای قانونگذاری به عمل می آید، منافع عالیه کودک باید مورد توجه جدی قرار گیرد. هیچ کجای دنیا در قرن ۲۱ چنین اتفاقی نمی افتد که برنامه کودک که بچه هایی با سنین مختلف آنرا تماشا می کنند قطع شود و یک حادثه تروریستی با جزئیاتی تکان دهنده گزارش شود؛ این مصداق بارز کودک آزاری عاطفی است و بی رحمانه ترین کاری است که ممکنست در دنیا اتفاق افتد و امنیت کودکان ما را می گیرد. آیا در چنین تصمیمی منافع عالیه کودک لحاظ شده است؟!. این روانشناس درباب تاثیر اخبار خشونت آمیز بر روان کودکان می گوید: «بندورا» (روانشناس) در نظریه یادگیری مشاهده ای و تقلید مطرح کرده که مشاهده خشونت می تواند بطور مستقیم بر روی رفتار کودکان اثر بگذارد و آزمایش بندورا یکی از آزمایش های معروفی است که در این رابطه در دنیا مطرح است. مشاهده خشونت می تواند سبب نرمال سازی خشونت شود؛ می تواند حساسیت کودک را نسبت به درد و رنج دیگران کم کند؛ می تواند کودک را به سمت رفتارهای پرخاشگرانه یا لطمه رسان نسبت به دیگران سوق دهد یا ممکنست موجبات احساس ترس و ناامنی از محیط را در کودکان فراهم آورد. ایجاد احساس ناامنی و ترس در کودکان با ارائه جزئیات حوادث تروریستی این فعال حقوق کودک با تأکید بر این که حق هر کودک و انسانی این است که در جریان آنچه در محیط می گذرد، قرار گیرد، اما تفاوت بین کودک و بزرگسال از نظر محتوای پیامی که دریافت می کند باید مورد توجه قرار گیرد، خاطرنشان می کند: کودک آنچه را که می بیند یا می شنود باور می کند و توانایی تحلیل و بررسی ذهنی این اطلاعات را ندارند در صورتیکه بزرگسالان می توانند به کمک تجارب قبلی و تحلیل و بررسی از خود مراقبت کنند، بدین سبب حتما در روایت اخبار ناراحت کننده، حوادث خشونت آمیز و... باید به سن مخاطب و میزان رشد شناختی او توجه کرد چونکه ارائه جزییات یک حادثه تروریستی که حتی برای بزرگسالان هم تکان دهنده است، برای کودکان با ساده ترین نگاه دستاوردی جز احساس ناامنی و ترس نخواهد داشت. وی در پاسخ به این پرسش که باتوجه به شرایط فعلی اخباری که دارای خشونت هستند را باید چطور با کودکان در بین بگذاریم؟ می گوید: حالا در کشور بحث هایی است که نباید جزییات آن در حضور کودکان مطرح شود. روایت والدین نباید برای کودکان دارای جزییات باشد. بطور مثال اگر قرار بطورمثال اخبار را نگاه نماییم و این اخبار حاوی تصاویر خشن یا پرخاشگری است، باید به فرزندمان بگوییم که این برنامه در مورد تعدادی از اعتراضات مردم است ولی تصاویر و گزارشهای آن برای شما مناسب نمی باشد، و اصلا ضرورتی به ذکر جزییات برای کودکان نیست. البته اینکه کودکان در جریان اخبار قرار گیرند خوب است، اما نه با جزییات. حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا با وجود این که حتی شبکه پویا شبکه ای تخصصی برای خردسالان است، این شبکه برای تولید محتوا و برنامه های خود از روانشناسان کودک و کارشناسان این حوزه استفاده می کند؟ چونکه حتی در توضیحاتی هم که در سایت شبکه پویا به عنوان معرفی آمده اینطور نوشته شده است که: «کانال پویا در ۲۸ تیر ۱۳۹۱، پخش رسمی خودرا شروع کرد. در آن سال، کانال پویا مختص پخش برنامه های پویانمایی (انیمیشن) برای هر سه رده سنی خردسال، کودک و نوجوان بود. از اول مهر ۱۳۹۴، کانال پویا به کانال تخصصی خردسالان تبدیل شد تا بر طبق یک منظومه تربیتی، برنامه های پویانمایی (انیمیشن)، رئال (لایواکشن) و تلفیقی را برای مخاطب خردسال عرضه نماید.» منبع: بی بدیل دات كام 1401/08/09 08:39:13 5.0 / 5 600 تگهای مطلب: آموزش , اثر , برنامه , تلویزیون این مطلب بی بدیل را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط معرفی بزرگ ترین دیتابیس پیپ و سیگار برگ در ایران بعلاوه دسترسی رایگان بمب خنده در پذیرایی معرفی ارزان ترین و کاربردی ترین لوازم ضروری برای علاقمندان به پیپ چگونه ثبت تصویر به محبوب ترین سرگرمی قرن تبدیل شد؟ نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۷ بعلاوه ۳