در گفت وگو با بی بدیل دات كام مطرح شد:

ناگفته هایی از زندگی پرویز پورحسینی به روایت رضا بابك

بی بدیل دات کام: پرویز پورحسینی همانطور که بعنوان هنرمندی توانمند و سختکوش، الگویی برای علاقه مندان بازیگری است، بواسطه زندگی شخصی اش برای عموم مردم به ویژه نسل جوان می تواند الهام بخش باشد.

به گزارش بی بدیل دات کام به نقل از ایسنا، سرک کشیدن به زندگی شخصی چهره های مشهور، امر شایسته ای نیست ولی گاه مرور خاطرات زندگی این افراد، درس هایی بزرگ برای مخاطبان دارد و از این جنبه می تواند راهگشا باشد.
پرویز پورحسینی هم بی شک به همان نسلی متعلق می باشد که امروزه می دانیم بزودی جایگزینی نخواهند داشت. نسلی که در آن تعهد و اخلاق، حرف اول را می زد و هنر برایش مقدس بود ولی آنچه سبب می شود از این هنرمند به طریقی دیگر هم یاد نماییم، مسئولیت پذیری وی در زندگی شخصی اش هم هست و شاید این مساله در این روزهای دشوار که همه بیش از پیش نیازمند تقویت روحیه خود هستیم، کمک کننده باشد.
برای درس گرفتن از زندگی شخصی پرویز پورحسینی از رضا بابک کمک می گیریم؛ هنرمندی که سابقه دوستی اش با پورحسینی به سالهای دور برمی گردد؛ به دوره طلایی دانشکده هنرهای زیبا.
و رضا بابک با مهربانی همیشگی اش ما را به همان سالهای پر تپش می برد.
«پرویز از ما کمی بزرگ تر بود ولی همزمان دانشجو بودیم چون او با تاخیر به دانشکده آمد. من او را از قبل می شناختم. اول با برادر کوچکترش خسرو دوست شدم و بعد با پرویز. او قبل از ورود به دانشکده، تجربه های حرفه ای مختلفی در بازیگری داشت و با کارگردان های سرشناسی مانند حمید سمندریان و آربی اونسیان همکاری می کرد. ما او را روی صحنه دیده بودیم. به دانشکده آمده بود تا تحصیلات آکادمیک هم داشته باشد. واقعیت این است که پرویز زندگی پر فراز و نشیبی داشت. او از شروع نوجوانی، زمانی که خیلی کم سن و سال بود، به سبب درگذشت پدرش، در جایگاه مرد خانواده قرار گرفت و در کنار مادرش به امور خانه می رسید و برای تامین مخارج زندگی کار می کرد. او دو خواهر داشت و یک برادر کوچکتر به نام «خسرو» که حالا در اتریش زندگی می کند و یکی از خواهرانش نیز ساکن فرانسه است.
زندگی او اینگونه بود که بامداد ها در صحافی دایی اش کار می کرد، عصرها به مدرسه شبانه می رفت و دوره دبیرستان را می گذارند. پس از آن هم در کلاس های آموزشی حمید سمندریان شرکت می کرد و شب ها هم که روی صحنه می رفت و بعنوان بازیگر، کار می کرد. وی در همان سن و سال کم، مسئولیت خواهر و برادران خودرا به عهده گرفته بود. اما پرویز با وجود همه مشغله های خود، جست و جو گر بود. شاید شما ندانید که پرویز واسطه آشنایی ما با کانون پرورش فکری شد. او بود که به ما آگاهی داد مقرر است در کانون گروه تئاتری به سرپرستی دان لافون هنرمند آمریکایی، برای کودکان تشکیل گردد. اول به پرویز پیشنهاد شده بود ولی از آنجائیکه فرصت نمی کرد، واسطه آشنایی ما یعنی من، مرضیه برومند، بهرام شاه محمدلو، سوسن فرخ نیا و علیرضا هدایی با تشکیلات کانون شد. حالا در این گپ و گفت مجال آن نیست تا درباره اتفاقات درخشانی که در کانون پرورش فکری افتاد و تجربه های گرانبهایی که ما به دست آوردیم، صحبت نماییم ولی منظور این است که پرویز هم جستجوگر بود و دغدغه جدی داشت و هم خیرخواه دوستان خود بود.»
به گفته رضا بابک، روزگار در سالهای بعد هم سختی های دیگری نصیب او کرد: «همسرش زنده یاد «ناهید» در سال ۱۳۷۵ بعد از سختی های بسیار از بیماری فوت شد. او بازیگر کارگاه نمایش بود و یک فرزند داشتند به نام پورنگ. بگذریم، او یگانه بود در انبوه آدمک ها... یادهای زیبایش زنده باد!»
از آنجاکه پورحسینی در برنامه ای تلویزیونی از این بخش از زندگی اش سخن گفته است، فکر کردیم حالا هم از ما دلگیر نمی گردد اگر این خاطرات را در گفت و گو با دوست دیرینه اش، مرور نماییم.
اما متعهد بودن پرویز پورحسینی تنها به دوره جوانی محدود نمی شد. او که از آغاز نوجوانی به خانواده خود متعهد شده بود، تا واپسین دم زندگی اش از این مسئولیت پذیری، چیزی کم نگذاشت. وی در دوران کرونا هم از تعهد دیگر خود سخن گفته بود؛ مراقبت از مادر کهن سالش که بیش از ۹۰ سال سن داشت و پورحسینی می گفت بسیار لطمه پذیر است و تلاش می کرد با خانه نشینی و پایبندی به همه اصول بهداشتی، مادر خودرا از شر کرونا دور نگاه دارد.
حالا یادآوری این خاطرات در ایام دشواری که می گذارنیم، می تواند ما را یاری دهد تا با قدرت و امید بیشتری، این دوران را سپری نماییم و این هم یکی دیگر از درس های بزرگی است که انسان های بزرگ، بی آنکه بدانند به دیگران می دهند. یادگاری های پرویز پورحسینی فقط بازی های خیره کننده یا محبت های بی دریغی که نثار اطرافیان خود می کرد، نیستند. او با گذراندن آزمون های خطیر زندگی، یادمان های باارزش دیگری برای همه ما بر جای گذاشته است.
پرویز پورحسینی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون سحرگاه روز جمعه ۷ آذر ماه به سبب مبتلاشدن به کرونا در سن ۷۹ سالگی در بیمارستان درگذشت.

منبع: bibadil.com

1399/09/14

20:55:51

5.0 / 5

739

تگهای مطلب: آموزش , برنامه , تلویزیون , خانواده

این مطلب بی بدیل را می پسندید؟

(1)

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۸ بعلاوه ۵

بی بدیل برای شما

ناگفته هایی از زندگی پرویز پورحسینی به روایت رضا بابك